Jakub Grimm (1785-1863), filolog niemiecki, twórca germanistyki i jego brat Wilhelm (1786-1859), także filolog, swoje słynne baśnie zaczęli ogłaszać drukiem w latach 1812-1815. Pełne wydanie, zwane wielkim, zatytułowane Kinder- und Hausmärchen ukazało się w 1857 roku. Zbiór ten w 2005 roku został wpisany na Światowa Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Przetłumaczony na ponad 160 języków, jest obok Biblii Lutra najbardziej znanym dziełem niemieckiej kultury.
To właśnie ten kanoniczny zbiór pochodzacy z 1857 roku stał się podstawa nowego przekładu niniejszej, dwutomowej edycji. Autorka przekładu oraz posłowia do ksiażki jest Eliza Pieciul-Karmińska, tłumaczka i teoretyk przekładu. Dzięki jej tłumaczeniu zachowujacemu równowagę między wiernościa oryginałowi i tradycja (zwiazana z poprzednimi wydaniami) możemy po raz pierwszy zapoznać się z baśniami wolnymi od nachalnego dydaktyzmu i odartymi z patyny czasu. Autorem rycin do zbioru Baśni dla dzieci i dla domu jest Otto Ubbelohde. Niemiecki artysta żyjacy na przełomie XIX i XX wieku zaliczał się do kręgu artystów secesji i znany był jako autor pejzaży i martwych natur. Zamieszczenie ilustracji artysty w zbiorze baśni braci Grimm niewatpliwie przyczyniło się do znacznego wzrostu ich popularności.

Hubert Orłowski, fragment przedmowy